01 Boyza — Миллион алых роз

02 Dj Alarmius Vs Dj Joy — Маруся (Remix из к ф Свадьба в Малиновке)

03 DJ RasPutin — Катюша

04 DJ Rodikoff — Здорово, парни (Бумер)

05 DJ Slon — Финская полька (Русская версия)

06 DJ Грув — Берегись автомобиля

07 DJ Грув — Игрушка

08 DJ Грув — Погода

09 DJ Кефир & Евгений Арсеньев — Мурка

10 In Out — Международная панорама

11 Neomaster — Осенний марафон

12 NeoMaster — Прогноз погоды

13 RDV DJ — Chungafaction

14 Triplex — С лёгким паром

15 Unknown — Иван Васильевич меняет пр-ю.

16 Vengerov & Fedoroff — Кавказская пленница

17 Vengerov & Fedoroff feat. X-Mo — В тишине (Lounge Intelligent V

18 Vengerov & Fedorov — Джентльмены удачи

19 X-Mode — Happy Nation

20 X-Mode — Love story

21 X-Mode — Есть только миг

22 Мутабор & Кореец — Лезгинка (Мимино)

23 Русские ДиДжеи — Бриллиантовая рука

24 Русские Диджеи — Остров Невезения (Русский)

25 Юра Шатунов — Розовые розы (Dj Smash Remix)
Корто Мальтез: Короче захожу в олди, расстроенный, день не очень удался, жарко, иду к автомату, выкладываю 25 руб, автомат такой с прозрачным стеклом, видно что внутри. Аква минерале начинает выезжать и застревает на краю... охранник рядом сказал, что ничем не поможет. Я не растерялся, удара бутылки же не было о дно автомата. Нажал на кнопку СДАЧА... Слава богу высыпались 25 руб монетами. Ну думаю, попытка не пытка, запихиваю ещё раз их... выбираю квас рядом за 25 руб... Выпадает квас и за ним аква минерале поуши счастлив =D

01 Boyza — Миллион алых роз

02 Dj Alarmius Vs Dj Joy — Маруся (Remix из к ф Свадьба в Малиновке)

03 DJ RasPutin — Катюша

04 DJ Rodikoff — Здорово, парни (Бумер)

05 DJ Slon — Финская полька (Русская версия)

06 DJ Грув — Берегись автомобиля

07 DJ Грув — Игрушка

08 DJ Грув — Погода

09 DJ Кефир & Евгений Арсеньев — Мурка

10 In Out — Международная панорама

11 Neomaster — Осенний марафон

12 NeoMaster — Прогноз погоды

13 RDV DJ — Chungafaction

14 Triplex — С лёгким паром

15 Unknown — Иван Васильевич меняет пр-ю.

16 Vengerov & Fedoroff — Кавказская пленница

17 Vengerov & Fedoroff feat. X-Mo — В тишине (Lounge Intelligent V

18 Vengerov & Fedorov — Джентльмены удачи

19 X-Mode — Happy Nation

20 X-Mode — Love story

21 X-Mode — Есть только миг

22 Мутабор & Кореец — Лезгинка (Мимино)

23 Русские ДиДжеи — Бриллиантовая рука

24 Русские Диджеи — Остров Невезения (Русский)

25 Юра Шатунов — Розовые розы (Dj Smash Remix)
Корто Мальтез: Короче захожу в олди, расстроенный, день не очень удался, жарко, иду к автомату, выкладываю 25 руб, автомат такой с прозрачным стеклом, видно что внутри. Аква минерале начинает выезжать и застревает на краю... охранник рядом сказал, что ничем не поможет. Я не растерялся, удара бутылки же не было о дно автомата. Нажал на кнопку СДАЧА... Слава богу высыпались 25 руб монетами. Ну думаю, попытка не пытка, запихиваю ещё раз их... выбираю квас рядом за 25 руб... Выпадает квас и за ним аква минерале поуши счастлив =D

Алесь Смалянчук :: "Краёвасць" у беларускай i лiтоўскай гiсторыi. 1905-1940 г.
Беларускі Гістарычны Агляд, Том 4 Сшыткі 1-2 (6-7)

Краёвасць як феномен грамадска-палiтычнага жыцця Беларусi i Лiтвы* з'явiлася ў часы рэвалюцыi 1905-1907 г. Сутнасцю яе iдэалогii было сцвярджэнне прыярытэту агульна-краёвых iнтарэсаў перад iнтарэсамi асобных этнасаў i сацыяльных груп… («Лiтва - гэта край, якi спрадвеку насяляюць лiцвiны, палякi i беларусы, а ў Iнфлянтах яшчэ i латышы. Усе яны адной крывi i ўтвараюць адзiную лiтоўскую нацыю… Задачай блiжэйшай будучынi з'яўляецца арганiзацыя сумеснага жыцця розных культурна-этнiчных элементаў у краi i ў Вiльнi на падмурку агульнага грамадзянства…» У краёвай iдэалогii тэрмiн «нацыя» выйшаў за межы этнiчнага разумення i набыў палiтычны змест. Галоўнай прыкметай нацыi стала агульнае грамадзянства. Да нацыi лiцвiнаў адносiлi палякаў, лiтоўцаў, беларусаў i iнш., т.зв. карэнныя этнасы краю…)

* Беларусь i Лiтва разглядаюцца ў межах Вiленскай, Вiцебскай, Гродзенскай, Ковенскай, Магiлёўскай i Мiнскай губ.

Лучшие советские хиты в ремиксах популярных диджеев Vol.
1: На что потратишь деньги?
2: Какие деньги?
1: Которые тебе на ДР подарили...
2: На какое ДР о_О ?
1: Которое у тебя неделю назад было...
2: О_О ?????
1: Ясно...

Jakija mierkawańnia maje szanoŭnaje Państwa nakont?

Историк: стыд литовцам, которые своих королей называют князьями

Maxim №9 (сентябрь 2010 Украина)


GEO Traveller (лето 2010)

GQ №9 (сентябрь 2010)


Mens Health №9 (сентябрь 2010 Россия)


Хакер №9 (сентябрь 2010)

Стильные прически №9 (сентябрь 2010)


Тюнинг автомобилей №8 (август 2010)


Tatler №9 (сентябрь 2010)
Чёрт меня дернул один раз на работе пивка выпить. Закрылся я значит у себя, открыл баночку, тока ко рту поднес... И тут дверь открывается, а там стоит шеф (у него ключи есть от всех дверей) и еще мужик (как оказалось, инспекция приехала, а этот крендель типа самый главный у них). Посмотрели они на меня с банкой пива в руке, развернулись и закрыли дверь... Думаю всё, пизда, прощай работа. Минут через 5 опять эти двое заходят ко мне, у того мужика пакет в руке, шеф молча запирает за собой дверь. Я реально на очко подсел, думал, щас еще и изнасилуюст:).
Какого же было мое удивление, когда мужик извлек из пакета пузырь коньяку и лимончик. Так мы втроем и бухали весь вечер, 2 раза за добавкой бегали :)

www.youtube.com/watch

www.youtube.com/watch

Такога няма нідзе!!! - Наша Ніва (нумары за 1991 год)беларуская газэта

Газэта «Наша Ніва» была ўтвораная ў 1906 годзе, і спачатку фактычна была органам Беларускае Сацыялістычнае грамады. У 1991 годзе «Наша Ніва» была адроджаная ў Вільні, галоўным рэдактарам стаў Сяргей Дубавец. Адроджаная газэта зноў стала галоўным выданьнем нацыянальнай інтэлігенцыі, побач з навінамі публікуючы літаратурныя творы, эсэ. У 1996 годзе было прынятае рашэньне пра перанясеньне рэдакцыі ў Менск і трансфармацыі «Нашай Нівы» з выданьня літаратурна-інтэлектуальнага ў выданьне грамадзка-палітычнага характару. Ад 1999 году газэта вяртаецца да штотыднёвае пэрыядычнасьці. Ад 2000 году рэдактарства ў «Нашай Ніве» пераймае Андрэй Дынько. Ад 2002 году аб’ём газэты павялічваецца з 12 да 16 старонак, ад 2005 году — да 24-х. Паралельна з папяровым выданьнем з 1997 году існуе інтэрнэт-сайт газэты. (www.be-x-old.wikipedia.org) Болей...

Dobry pohlad, szkoda tolki szto autar wywodzić jaho wykluczna z dachryścijanskaha charaktaru Litwy.

www.svaboda.org/content/article/2131378.html

Шматэтнічная шматмоўная Новая Літва

Мэнталітэт Літвы пашкоджаны, яе дух аслаблены і абмежаваным пабытова-вясковым сьветапоглядам і моўнай аднастайнасьцю. “Вясковы парадак” – гэта спадчына зьніклых плямёнаў і іх правадыроў. Больш перадавыя людзі раней ці пазьней ад яго адмаўляюцца, перабіраючыся ў больш мадэрныя гарады, дзе раней панавалі прадстаўнікі вандроўных народаў (габрэяў, армянаў). Можа зусім ня будзе недарэчным ацаніць у гэтым сьвятле працэсы масавай эміграцыі літоўцаў на Захад? Нашы людзі перабіраюцца ў сапраўдныя гарады: Лёндан, Дублін, Чыкага, Нью-Ёрк, якія маюць свой дух і сэрца, а не апусьцелую “жылплошчу” зьнішчаных раней традыцыйных гараджанаў.

Нават калі яе захоўваць, як этнаграфічны музэй, гэтая вёска памрэ, калі літоўскае грамадзтва зноў ня вернецца да шматэтнічнасьці, шматмоўя і нявыдуманай парадыгмы талерантнасьці. Менавіта такая паўнацэнная і вартая павагі ідэя была б цікавая ўсёй Эўропе. А не замкнёнасьць у вузкай клетцы выпадковай геаграфіі.

Страціўшы самі гэтую спадчыну, давайце дапаможам вярнуць яе хаця б сваім дзецям. Давайце вучыць у школе латыскую, польскую, беларускую, украінскую мовы. Нашы шматлікія ўнівэрсытэты маглі б быць адкрытыя прадстаўнікам народаў ВКЛ. А наша прэзыдэнт, ідучы за прыкладам сваіх папярэднікаў, магла б прадстаўляць у Эўропе інтарэсы культурнай спадчыны Вялікай Літвы, абвясьціўшы мэтай на будучыню інтэграцыю ўсіх гістарычна блізкіх народаў на Ўсходзе. І няважна, што сёньня яны небагатыя і неўплывовыя.

Ці мы сабе ўяўляем, якім культурным і інтэлектуальным цэнтрам магла б стаць Вільня і сучасная Літва? Працы хапіла б нават самым закасьцянелым прыхільнікам Realpolitik, цынікам геапалітыкі і закаранелым прагматыкам: яны ўжо цяпер маглі б пачаць падлічваць будучыя працоўныя месцы.

У 1892 г. выйшла ў свет кніга Генрыха Татура, якая была прысвечана археалагічным помнікам на тэрыторыі Мінскай губерні. Разглядаючы помнікі старажытнасці, аўтар згадаў і пра сляды старой дахрысціянскай традыцыі — культавыя камяні, камяні са знакамі, каменныя паганскія стоды. Г. Татур так апісваў апошнія: «Идолы представляют собою не только статуи, но и более-менее форменные столбы с резными изображениями или чертами в верху лица человеческого. Такой, например, камень известен в Игуменском уезде под названием «Царь-Давид, которое, понятно, ему присвоено уже христианским поколением». Іншых звестак аўтар не пакінуў. У нашы дні ў розных энцыклапедычных выданнях можна знайсці звесткі Э. М. Зайкоўскага, паводле якіх, стод «Цар Давыд» знаходзіўся ля в. Слабодка Смалявіцкага р-на на памежжы з Чэрвенскім (раней Ігуменскі павет), і ён быў знішчаны ў 1930-я гады. На гэтым сканчваецца ўся вядомая інфармацыя пра шанаваны ў народзе каменны стод. На пошукі слядоў «Цара Давыда» і была скіравана наша выправа.

Usich prynależnych da łacinskaj cywilizacyi winszuju z Dniom pieramohi nad bolszewickaj ardoj - nowymi mongołami, zdabyty dziakujuczy niesumniunaj i niepasrednaj dapamozie Matki Boskaj! Ułasna każuczy, kali b nia taja pieramoha, nie było b siońnia ani Litwinau u RB, ani tzw. "świadomych biełarusau", bo za 20 hod Arda źniszczyła b lubuju świadomaść całkam, jak heta zroblena na Mahyleuszczynie, dzie żywuć "amal ruskija ludzi", jakija paczuuszy naszu mowu każuć: "a czewo wy po polski razgowariwajetie?"

Wiecznaja pamiać zahinuuszym, siarod jakich niamała i Litwinau z Dyw. Litewsko-Białoruskiej L.Żeligowskiego i inszych formacyjau. R.I.P.

Tamu:

Piękna jesteś Polska cała, piękna duża i niemała!

Инга на Форуме истории Литвы интересуется - "Случайно прочитала, что в 2002 г. была сделана антропологическая реконструкцыя лица Софьи Витовтовны по ее черепу, но никак не нахожу снимков. Может кто-то что-то где-то видел или знает, где искать?"

На ru_history никто ничего не знает.

Niżej źmiaszczajem zwarot Biełaruskaj Chryścijanskaj Demokracyi,
jaki wyklikau naszuju reakcyju, ab czym napisana paśla:

БХД звяртаецца да Апостальскага Нунцыя Марціна Відавіча ў справе грунвальдскай шыльды

Сустаршыня БХД Павал Севярынец накіраваў Апостальскаму Нунцыю Марціну Відавічу зварот з нагоды ўсталявання польскамоўнай грунвальскай шыльды ў касцёле ў Гародні.

 

"Шаноўны Арцыбіскуп Марцін Відавіч,

Ваша Эксцэленцыя,

 

18 ліпеня гэтага года ў Касцёле Узвышэння Святога Крыжа ў Гародні была адкрыта памятная шыльда ў гонар герояў Грунвальда. Выканаў шыльду Тадэвуш Малевіч, асвяціў яе пробашч кс. Антоній Ханько.

 

Тэкст на дошцы (у арыгінале): «Na pamiątkę zwycięstwa wojsk polsko-litewskich nad Zakonem Krzyżackim w polach Grunwaldu. XV.VII.MCDX – XV.VII.MMX.»

 

У сувязі з усталяваннем гэтай шыльды ў нас ёсць да Вас наступныя пытанні:

 

- Чаму ў касцёле ў Беларусі выкарыстаная толькі польская мова і надпіс не прадубляваны па-беларуску?

 

- Вядома, што траціну войска хаўруснікаў складалі беларусы, а на шыльдзе напісана, што перамаглі польска-літоўскія войскі (што супярэчыць гістарычнай праўдзе). Чаму няма ні слова пра беларусаў?

 

На жаль, прыклады такога перадузятага стаўлення да гістарычнай спадчыны і грэбавання беларускай мовай у Гарадзенскай дыяцэзіі не адзінкавыя. Мы прызнаем вялікі ўнёсак Касцёла ў захаванне нацыянальнай спадчыны, у першую чаргу ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, Віцебскай і Пінскай дыяцэзіях, але, на жаль, у Гарадзенскай дыяцэзіі назіраецца адваротнае.

 

Просім Вас, як прадстаўніка Свяцейшага Прастолу ў Беларусі, патлумачыць Вашае стаўленне да ігнаравання беларускай мовы і культуры ў гэтым канкрэтным выпадку, і распарадзіцца прынамсі перарабіць гэтую шыльду.

 

Вельмі спадзяемся на шчыры адказ і ўзаемаразуменне.

 

З павагай,

 

сустаршыня Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі Павал Севярынец."

Нягледзячы на тое, што зварот скіраваны да ЯЭ АН Марціна Відовіча, уважаем, што ўскосна ён скіраваны да ўсіх католікаў. У сувязі з гэтым, паколькі ў Лізе Монархічнай ВКЛ пераважнымі чальцамі зьяўляюцца католікі, спатрэбілася падаць гэты комэнтар.

Шануючы сустаршыню БХД пана Паўла Севярынца за ягоную цьвёрдую позыцыю ў справе абароны жыцьця, супраціву вычварнасьцям сёньняшняга сьвету, уважаем, што ў дадзеным звароце утрымліваюцца пэўныя не да канца адпаведныя тэзы, што ствараюць скажонае ўяўленьне аб рэчаіснасьці. Магчыма гэта выклікана ня толькі асабістай позыцыяй пана Паўла, але і агульным падыходам БХД, бо зварот скіраваны ад імя руху.

Таму да пытаньняў:

"- Чаму ў касцёле ў Беларусі выкарыстаная толькі польская мова і надпіс не прадубляваны па-беларуску?"

Мы таксама лічым, што было б лепш, каб надпіс быў прадубляваны па беларуску, але таксама нормай права ёсьць тое, што мову надпісу абірае аўтар ці сааўтары ў згодзе з мясцовай парафіяй. Калі б не было згоды пробашча, надпіс у такой форме не зьявіўся б. Трэба дадаць, што насуперак дастаткова павярхоўным поглядам, што польская мова мае штучны радавод на нашых землях, гэта ня так. І этнічнае паходжаньне тут не пры чым. Польская мова некалькі стагодзьдзяў прысутнічала ў справаводзтве як касьцельным, так і гаспадарствавым ВКЛ. Мы не разьбіраем зараз прычынаў гэтага факту, але так было і правам парафіі ёсьць вызначэньне ў якой мове вядзецца набажэнства, ці зьмяшчаюцца шыльды ў касьцёле. Ведаючы сытуацыю знутры можам адказна сьцьвярджаць, што вернікі парафій Гарадзенскай дыяцэзыі не жадаюць адмаўляцца ад польскай мовы набажэнстваў і адпаведна публічнай комунікацыі. Гэта іх права. Напэўна пан Павал ведае, што БХД шануе падобнае права ў дачыненьні да РПЦ у Беларусі, не протэстуючы супраць шматлікіх фактаў выключнага выкарыстаньня рускай мовы. Таксама наколькі нам вядома БХД не протэстуе супраць выключнага ужываньня ў тым ці іншым абсягу рускай мовы ў парафіях шматлікіх протэстанцкіх дэномінацыяў. На тле гэтай сытуацыі вельмі дзіўна выглядае падобнае пытаньне да РКК, у якім прогрэс у выкарыстаньні беларускай мовы відавочны.

- Вядома, што траціну войска хаўруснікаў складалі беларусы, а на шыльдзе напісана, што перамаглі польска-літоўскія войскі (што супярэчыць гістарычнай праўдзе). Чаму няма ні слова пра беларусаў?


Адносна гэтага сьцьверджаньня трэба было б адзначыць, што яно не адпавядае рэчаіснасьці. У вайне удзельнічала з аднаго боку два суб'екты: Каралеўства Польскае і Вялікае Княства Літоўскае (у скароце). Адпаведна ў скароце абсолютна дапушчальным зьяўляецца ўжываньне прыметніка польска-літоўскі, ці літоўска-польскі. У разгорнутым варыянце трэба было б пісаць польска-літоўска-рускія (русінскія) войскі. Але ніяк не беларускія. Формальны перанос паняцьцяў з падзеяў 600-гадовай даўніны ў сёньняшні час ёсьць вялікім непаразуменьнем. Сучасным Беларусам (зрэшты як Літоўцам) у сваёй масе вельмі далёка да Літвінаў ці Русінаў таго часу, адпаведна уважаем, што запыт у гэтым сэнсе ёсьць безпрадметным.

На жаль, прыклады такога перадузятага стаўлення да гістарычнай спадчыны і грэбавання беларускай мовай у Гарадзенскай дыяцэзіі не адзінкавыя. Мы прызнаем вялікі ўнёсак Касцёла ў захаванне нацыянальнай спадчыны, у першую чаргу ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, Віцебскай і Пінскай дыяцэзіях, але, на жаль, у Гарадзенскай дыяцэзіі назіраецца адваротнае.

Па вялікім рахунку БХД ня мае компэтэнцыяў да таго, каб выказвацца, што адбываецца ў Гарадзенскай ці якой іншай дэяцэзыі РКК, гэтак сама, як напрыклад ня справа Лігі Монархічнай рабіць запыт да структураў РПЦ у тых ці іншых справах, якія датычаць компэтэнцыі прыходаў. Гэта справа мясцовых католікаў.




Ліга Монархічная ВКЛ "За Веру, Айчыну і Князя"
падрыхтаваў А.Стральцоў-Карвацкі

Rosja konsekwentnie odmawia wydania nam „listy białoruskiej”. Zamiast narzekać, weźmy się do roboty i postarajmy się ją stworzyć sami – pisze emigracyjny dziennikarz i historyk Zbigniew S. Siemaszko.

źródło: Forum Fot. Jan Rolke +zobacz więcej

Gdy w lipcu 1941 roku doszło do podpisania paktu między Polską a Związkiem Sowieckim (układ Sikorski-Majski) bolszewicy ogłosili amnestię dla Polaków. Nasi jeńcy i łagiernicy, którzy ledwie żywi wyszli z niewoli, szybko zorientowali się, że brakuje wielu spośród ich znajomych, o których wiedzieli, że również dostali się w sowieckie łapska. Jak zareagowali? Zaczęli natychmiast spisywać nazwiska tych kolegów.


www.rp.pl/artykul/518155_Siemiaszko__Nie_czekajmy_na_laske_Kremla.html

ks. Stanisław Hołodok „Święty Brunon z Kwerfurtu”
ks. Stanisław Hołodok „Święty Bruno Bonifacy z Kwerfurtu”

„Podziękujmy Panu za piękną postać św. Brunona i jego dzieło dokonane przed wiekami na Podlasiu. Prośmy, aby św. Brunon umacniał naszą wiarę i wypraszał tak potrzebny pokój i jedność między nami…”

Cтанiслаў CтанкевiчЛуцкевіч Лявон, Войцік Галіна

Кніжка беларускіх аўтараў зь Вільні Лявона Луцкевіча і Галіны Войцік прысьвечаная жыцьцю й працам Cтанiслава Cтанкевiча (1907—1980) – выдатнага беларускага лiтаратуразнаўца, буйнога грамадзкага дзеяча ў Заходняй Беларусi й на эмiграцыi, рэдактара часопiсу “Рух”, газэтаў “Бацькаўшчына” й “Беларус”.Жыцьцёвы шлях Станіслава Станкевіча пачаўся ў Арлянятах на Ашмяншчыне, а закончыўся ў Нью-Ёрку. На ягоным жыцьцёвым шляху былі этапы: Вільня, Наваградак, Барысаў, Нямеччына й апошні – Злучаныя Штаты Амэрыкі. Віленскі этап ахапіў навуку ў Віленскай Беларускай Гімназіі й Віленскім Унівэрсытэце. Гэта быў не такі ўжо і вялікі адрэзак часу, але менавіта ў Вільні Ст. Станкевіч сфармаваўся як сьведамы беларус, як публіцыст і літаратуразнаўца. Ад часу пераезду ў Амэрыку і амаль да самай сьмерці Ст. Станкевіч быў сталым супрацоўнікам Беларускай службы Радыё Свабода. Менавіта ягоныя праграмы выклікалі рэзкую рэакцыю савецкіх ідэолягаў і ў БССР імя Станкевіча прыгадвалася толькі ў зьняважлівым кантэксьце.Галоўныя кнігі Ст. Станкевіча – “Беларуская падсавецкая літаратура першай палавіны 60-х гадоў” (1967) і “Янка Купала. На сотыя ўгодкі ад дня нараджэньня” (1981) Болей...

В суботу, 31 лпиня 2010 року, о 15:00 відбудеться XVI засідання Українського Традиціоналістичного Клубу.

Тема: “Права і ліва теорії в межах Традиції”

http://uktk.org/right-left-thoeries

Штудыі з гісторыі Вялікага Княства ЛітоўскагаБардах Юліуш

У кнігу выбраных працаў вядомага польскага навукоўца ўвайшлі артыкулы па дзяржаўна-прававой гісторыі Вялікага Княства Літоўскага і нацыянальных праблемах Цэнтральна-Ўсходняй Эўропы. Гэта такія тэма, як “Крэва і Люблін: З праблемаў польска-літоўскае уніі”, “Лад местаў на магдэбургскім праве ў Вялікім Княстве Літоўскім да сяр. XVII ст.»; «Аб практыцы літоўскай канцылярыі часоў Жыгімонта I Старога», «Звычаёвае шлюбнае права русінаў Вялікага Княства Літоўскага (XV–XVII ст.)», “Дачыненьні паміж каталікамі і праваслаўнымі ў Вялікім Княстве Літоўскім (канец XIV–XVII ст.)», “Шматузроўневая нацыянальная сьвядомасьць на літоўска-рускіх землях Рэчы Паспалітай у XVII–XX ст.», “Ад палітычных да этнічных народаў у Цэнтральна-Ўсходняй Еўропе», «Літоўскія палякі і іншыя народы гістарычнае Літвы. Спроба сыстэмнага аналізу», «Канстытуцыя 3 мая і «Ўзаемныя Заручыны Абодвух Народаў» 1791 г.». Апроч таго, выданьне зьмяшчае поўную бібліяграфію навуковых публікацыяў дасьледчыка.Юліюш Бардах – вучоны шматграннага таленту. Ён адначасова скрупулёзны дасьледчык і актыўны папулярызатар навукi, цярплівы пэдагог і заўзяты палеміст. Дыяпазон яго навуковых інтарэсаў незвычайна шырокі як храналягічна — ад Сярэднявечча да ХХ стагоддзя, так і тэматычна — ад «Рускай праўды» і генэзы сойма да пытаньняў нацыянальнай сьвядомасці, падзеяў II Сусьветнай вайны ды мэтадалёгіі ды гісторыі гістарычнай навукі. Болей...

Старажытная БеларусьПолацкі і новагародскі перыядыЕрмаловіч Мікола

Вынік самаахвярнай працы чалавека, які прысьвяціў сябе цалкам дасьледваньню сапраўднай, а не “трыадзінай” гісторыі Беларусі. Сягаючы ў далёкія часы, зьбіраючы па абрыўках праўду пра гісторыю Беларусі пачынаючы ад часоў дагістарычных, пра якія засталіся крупіцы ўзгадак у самых старажытных летапісах. Аўтар паказвае гісторыю беларускага народа не паводле ідэалягічных штампаў, але паводле гістарычнай праўды і менавіта таму выданьне ўпершыню пабачыла сьвет толькі ў 1990 годзе. Мікола Ермаловіч пачынае ад моманту перасяленьня славянскіх плямёнаў, пры чым ён даводзіць, што доўгае і мірнае сужыцьце славянаў з балтамі, якія зьявіліся на тэрыторыі Беларусі раней і стала вырашальным для фармаваньня беларускага народа. Выданьне падзеленае на два асноўныя пэрыяды раньняе сярэдневяковай гісторыі Беларусі: Полацкі і Наваградзкі. Вядома, што пры такім падзеле аўтар кіраваўся фактарам горада, які стаўся цэнтрам зьбіраньня беларускіх зямель. Шмат якія прачытаньні і трактоўкі летапісаў, падмацаваныя досьледамі працаў Тацішчава, які хутчэй за ўсё меў дачыненьне з Полацкім летапісам, выклікалі ў свій час гарачыя дыскусіі, але пры гэтым якраз праз гады стала бачным, што гэтая кніга стала падмуркам для дасьледваньня і далейшага адкрыцьця нашай старажытнай гісторыі. Болей...