Манархі Эўропы. Лёсы дынастыяў.
Монархи Европы. Судьбы династий
ОГЛАВЛЕНИЕ
Введение
ДИНАСТИИ ЕВРОПЫ
ЧАСТЬ ПЕРВАЯ. ЦАРСТВУЮЩИЕ ДИНАСТИИ
Бельгия
Великобритания
Дания
Испания
Лихтенштейн
Люксембург
Монако
Нидерланды
Норвегия
Швеция
ЧАСТЬ ВТОРАЯ. НЕЦАРСТВУЮЩИЕ ДИНАСТИИ
Австро-Венгрия
Болгария
Германия
Греция
Италия
Португалия
Россия
Румыния
Франция
Югославия
ГЕНЕАЛОГИЧЕСКИЕ ТАБЛИЦЫ
Библиография
Авторский коллектив: Т. А. Александрова, А. М. Балебанов, канд. ист. наук Л. Д. Вознесенский, канд. ист, наук Н. Г. Георгиева, Г. П. Драгунов, Л. П. Замойский, канд. ист. наук Е. В. Котова, канд.
Самая любімая манархія ў Еўропе. І.Біч
Швецыя святкуе 200-ю гадавіну панавання ў краіне дынастыі Бернадот. Кульмінацыяй юбілею стане вяселле нашчадка трону.
(На здымку: Даніэль Вестлінг і прынцэса Вікторыя)
Спачатку, праўда, кароль Карл XVI Густаў і каралева Сільвія меркавалі пад юбілей выдаць замуж абедзвюх дачок — Мадлен і Вікторыю. Аднак у апошні момант шлюб Мадлен вырашылі адмяніць. Прычынай сталі былыя амурныя прыгоды яе абранніка. У прынцыпе, Мадлен даўно была пастаўшчыком інфармацыі для бульварнай прэсы, таму асаблівай сенсацыяй навіна не стала. Цяпер уся ўвага да старэйшай дачкі — 33-гадовай Вікторыі. Тым больш, што менавіта яна павінна сесці на трон. Яе будучы муж — 37-гадовы Даніэль Вестлінг — звычайны чалавек, які не мае ніводнай кроплі блакітнай крыві.
Найзаможныя манархі сьвету (2008 год)
Да сваіх 80-ці гадоў тайскаму манарху атрымалася нажыць багацьцяў на 35 млрд. даляраў ды пакінуць астатніх венканосных асобаў далёка ззаду. Сукупны памер багацьцяў 15 самых заможных манархаў сьвету ўзрос і склаў 131 млрд. даляраў супраць 95 млрд. даляраў летась.
Найбагацейшы манарх у сьвеце нарадзіўся ў ЗША, а адукацыю атрымаў у Швайцарыі. Цікава, што яшчэ летась Рама IX займаў у аналягічным рэйтынгу толькі сьціплае пятае месца. Па вэрсіі таго ж Forbes, тады яно складала 5 млрд. даляраў. Аднак, дзякуючы ўдалым інвэстыцыям у нерухомасьць і, як піша выданьне, «большай празрыстасьці» яго кампаніі Crown Property Holding яму атрымалася вырвацца ў лідэры.
«Срэбра» у сьпісе найбагацейшых манархаў дасталася шэйху Халіфе бэн Заід Аль Нахаяну з Аб'яднаных Арабскіх Эміратаў з памерам у 23 млрд. даляраў. У леташнім рэйтынгу ён таксама займаў другое месца з памерам у 21 млрд. даляраў. Галоўнай крыніцай яго прыбыткаў зьяўляецца, зразумела, экспарт нафты й нафтапрадуктаў. За ім на ганаровым трэцім месцы разьмясціўся кароль Саўдаўскай Арабіі Абдулла ібн Абдэль Азіз Аль Саўд з 21 млрд. даляраў. У параўнаньні зь мінулым годам яго пазыцыя ў рэйтынгу не зьмянілася, а вось памер багацьцяў павялічыўся на 2 млрд. даляраў. Акрамя прыбыткаў ад экспарту нафты яго вялікасьць займаецца прыбытковым бізнэсам па гадоўлі дарагіх парод коней.
Манархія і гішпанскі шлях да правапераемства.
Испания – это, пожалуй, единственная из числа европейских стран с прерванной монархической традицией, где в последние десятилетия монархия была восстановлена, причем процесс этот прошел очень успешно. Монархия сыграла здесь решающую роль в консолидации новой политической системы, которая пришла на смену франкистскому режиму. В специфических испанских условиях были проиграны и решены многие проблемы, которые находятся сейчас в центре внимания представителей российского монархического движения. Собственно говоря, испанский опыт продемонстрировал механизм восстановления монархии в стране, Королевский Дом которой находился в изгнании, а население было безразлично к этой проблеме. И еще одна сторона опыта Испании, интересная для нас – типы, разновидности монархий, которыми богата история этой страны. Иными словами, опыт Испании полезен для нас как в теоретическом, так и в практическом плане.
Kontarrevolucyja ŭ Chile (Litwa № 20/2005)
Kontarrevolucyja ŭ Chile - albo czym byŭ u istocie "zamach stanu" generala Pinocheta (zakanczeńnie)
PREZYDENT ADKINUŬ ŽADAŃNIE SASTUPLEŃNIA i padniaŭ decyzyju ab dakanańniu pierawarotu, majuczaha na mecie zdabyćcio paŭni ulady, wymardawannie praciŭnikaŭ i uprawodžannie "realnaha socyjalizmu". Da hetaha celu služyć mieli napływajuczy da Chile z cełaha świeta awanturniki pakroju Ernesta Che Guewary, bajawiki MIRu, GAPu, a takiž uzbrojenyja ŭ pieramyczanuju zbroju prychilniki Allende, Pierawarot byŭ planawany na drień XIX (19 wierasnia), jednak prezydent nie zdužaŭ jaho prawieści.
Na paczatku wieraśnia Allende pryznaŭ, iž muki u kraju starczy maksymum na czatyry dni. Jednaczasna inflacyja siahnuła 750% u rok (albo 2,5% u dzień!). Sytuacyja stała sia jaszcze horsza - u treciuju racznicu pieraniaćcia ŭlady praz ugrupawańnie Allende, Jednasć Naradowu, prezydent zaklikaŭ lud pracujuczy da najwialikszaj pilnaści — nad krajam wisieła widma zmowy. Kilka dni paźniej Kongres - adnosna braku jakojkolwiek woli parazumieńnia ze starany ŭładaŭ - pazbawiŭ formalna Allende stanawiska i pierakazaŭ poŭniu ŭłady wykanaŭczaj wojsku, lotnictwu, marynarcy i karabinieram.
IX (9) wieraśnia MCMLXXIII (1973) roku dawodca floty, admirał Jozef Toribo Merino wyslaŭ notatku da Augusta Pinocheta i Gustawa Leigha, haloŭnadawodziaczaha lotnictwa. Woś jaje źmiest: „Gustawie, Auguscie: Ruczaju sia słowam honaru, iž dniom D budzie jedanaccaty, a hadzinaj H - 06:00. Jeśli nie zdalejecie wykanać zadańnia usiutkimi siłami, katorymi dawodzicie u Santiago, dajcie znac na adwarocie.
Што такое дзяржава, калі не сувэрэн? (Марока)
КЛІФАРД ГІРЦ. (Clifford Geertz, нар. у 1926) – сусьветна вядомы сацыёляг і культурны антраполяг.
Кліфард Гірц
Манархія ва Ўкраіне (лекі ад спакусы)
Лекарство от соблазна
Как монархия согласуется с демократической доктриной в современном мире.
В случае с ограниченными монархиями, которых в Европе большинство – монархия - синоним демократии. То есть эти государства являются эталонными демократиями. В Европе это: Норвегия, Швеция, Дания, Нидерланды, Бельгия, Люксембург, Соединенное Королевство (Великобритания), Испания, Андорра. В случае с абсолютными монархиями, которых в современной Европе всего три, это в наше время чрезвычайно малые в территориальном смысле государства (Ватикан, Лихтенштейн, Монако). Другая форма государственного устройства кроме абсолютной монархии может просто привести к их ликвидации.
Большинство из республик не имеет ничего общего с демократией. Их можно поделить на два типа. Первый – это диктатура, второй - анархо-нигилистическая форма государственного устройства, с условной видимостью государственного присутствия. И первый, и второй тип республики приводит к беззаконию, а второй еще и к политическому хаосу. Это основа исторической бессмысленности самого существования подобных государственных образований. Сравните, например, Швецию и скажем, современную Италию, я даже не предлагаю сравнить с какой то Венесуэлой или Северной Кореей.
Выгнаньне і вяртаньне цара Сімяона
Япіскап Іларыён начапіў на нос драцяныя акуляры, пасьлінявіў палец і пачаў:— Мне пашчасьціла быць сьведкам усялякіх падзей з жыцьця цара Сімяона II. Я вучыўся ў сэмінарыі, калі 16 чэрвеня 1937 году цар прыйшоў на сьвет. Быў пагодны, цёплы дзень. Раным-рана ў мой пакой уляцеў калега-студэнт і крыкнуў, што нарадзіўся насьледнік і мы мусім бегчы да палацу.
Па вуліцах з усіх бакоў беглі людзі, на крамах вывешвалі сьцягі, замыкалі крамы, завешвалі вітрыны… Перад палацам было поўна народу. Тысячы людзей. Усе сьпявалі нацыянальны гімн — песьню, якую Іван Вазаў напісаў у гонар першага цара Баўгарыі Сімяона I, што зваўся Вялікім і правіў больш як тысячу гадоў таму. Гэта народ даў насьледніку трону імя Сімяон!
Урачыстасьці цягнуліся некалькі дзён. З усёй краіны ехалі людзі з падарункамі. Яны везьлі ягнятаў, коз, цялятаў і ахвяравалі іх царскаму двару. Жывёлы былі адмыслова ўпрыгожаныя.
Ва ўсіх школах вучням у канцы году павысілі адзнакі на бал. Тыя, што мелі двойку і павінны былі застацца на другі год, пераходзілі ў наступную клясу. Усё гэта рабілася з ласкі шчасьлівага бацькі — цара Барыса III. Народ вельмі любіў насьледніка трону і пяшчотна называў яго “Сімяонка”. Да сёньня шмат хто яго так называе. Тысячы дзяцей, што нарадзіліся ў той час, атрымалі гэтае імя — бацькі атрымлівалі за гэта ўзнагароду ад палацу або царквы.
Царэвіча пахрысьцілі вадой, якую прывезьлі на самалёце з ракі Ярдан. Урачыстую цырымонію спраўляў найстарэйшы япіскап, мітрапаліт Варненскі Сімяон. Другі япіскап праводзіў таемства мірапамазаньня, а мітрапаліт Сафійскі Барыс зрабіў першае пастрыжэньне.
Царэвіч Сімяон
Эфэктыўная манархія. Р.Злотнікаў.
Яшчэ зусім нядаўна я сам пры слове "манархія" пагардліва крывіў вусны. Манархія здавалася мне ўсяго толькі перажыткам мінулага. Слава Богу, зжытым і адкінутым (хоць у гэтым пашанцавала…). А людзі, якія ў сучаснай Расеі сур'ёзна ставяцца да манархіі, здаваліся мне альбо ненармальнымі, альбо… блазнамі. Нешта накшталт пасталеўшых, але так і не паразумнеўшых дзетак.
Але аднойчы мне на вочы трапіўся даведнік з рэйтынгам ААН па якасьці й працягласьці жыцьця. Даведнік быў стары, пацёрты, але я выявіў, што сем краін зь першае дзясяткі кімсьці падрэсьленыя. Мяне зацікавіла пытаньне - а па якім крытэры? Празь некалькі дзён разважаньняў і супастаўленьняў я прыйшоў да высновы, што з аднаго боку, аб'ядноўваць гэтыя пазначаныя краіны, а зь іншага, адрозьніваць іх ад астатніх трох зь першае дзясяткі, можа толькі адзін парамэтар - усе яны былі манархіямі… Сем зь дзесяці! Вось гэта адсталасьць і гульня! Адразу я неяк і не паверыў. Я спрабаваў растлумачыць гэта выпадковасьцяй. Пазьней падумаў, што ўсе гэтыя краіны ў першую чаргу зьяўляюцца дэмакратыямі. І манархія тамака - усяго толькі традыцыя, якая ня мае ніякага практычнага значэньня. Няўжо можна лічыць Канаду манархічнай дзяржавай? Бо дзе яна, і дзе брытанская каралева?! Але пытаньне мяне “зачапіла”.
Все монархии мира
Король Бахрейна Хамад II бен Иса аль-Халифа обучался военному делу в США и Великобритании и так пропитался демократическими идеями, что ограничил свою власть конституцией
Государственный строй -- конституционная монархия.
Правящий монарх
Его величество король Бахрейна Хамад II бен Иса аль-Халифа.
Шейх Хамад родился в Аль-Рифе (Бахрейн) 28 января 1950 года. Его отец шейх Иса бен Салман аль-Халифа правил Бахрейном с 1961 по 2002 год. Начальное образование шейх Хамад получил во дворце. По окончании дворцовой школы в июне 1964 года был объявлен наследником престола. После этого отправился в Кембридж (Англия) изучать английский язык. После трех лет в Кембридже шейх Хамад ненадолго вернулся на родину, после чего вновь отправился в Великобританию и в течение года обучался в военном училище в Олдершоте (графство Гемпшир).
Полученное военное образование он применил по возвращении в Бахрейн -- ему было доверено создание Сил обороны страны в связи с предстоящим в 1971 году выводом британских войск из стран Персидского залива. Наследник престола прошел еще один курс военного обучения -- в Военно-командном училище армии США в Форт-Ливенворте (штат Канзас) -- и после обретения Бахрейном независимости в 1971 году стал первым министром обороны страны. Занимаясь строительством национальных вооруженных сил, он продолжал свое образование в военно-учебных заведениях Великобритании и США.
Будучи наследным принцем, шейх Хамад занимал многочисленные должности в государственных и общественных организациях, но вооруженные силы всегда были его главной страстью. 14 февраля 2002 года после скоропостижной смерти отца шейх Хамад был провозглашен эмиром Бахрейна. Взошедший на престол шейх объявил в стране конституционную монархию вместо абсолютной и принял титул короля.